Współczesna psychologia i pedagogika rozstrzyga nasz dylemat jednoznacznie i powiada - raczej nagradzać. Bowiem, jak wskazuj± liczne badania, wychowanie oparte na karach prowadzi do niepoż±danych społecznie skutków, takich jak zachowania przestępcze, ułatwione przemieszczanie się agresji (co oznacza np. pobicie niewinnego człowieka lub skopanie psa z powodu maj±cego całkowicie inne Ľródło zdenerwowania), niedorozwój sumienia (czyli niedostateczne uwewnętrznienie się norm reguluj±cych współżycie społeczne), kształtowanie się autorytarnych sposobów postępowania z innymi ludĽmi, formowanie się "osobowo¶ci dogmatycznej" lub, jak chc± inni, "umysłu zamkniętego", do którego nie ma dostępu racjonalna czy uczuciowa argumentacja, itd.
Jednakże ostateczne rozstrzygnięcie tego dylematu pozostaje na ogół w sferze teorii, bowiem w praktyce zarówno wychowanie instytucjonalne (np. szkolne, jeżeli w przypadku polskiej szkoły w ogóle można mówić o jakimkolwiek wychowaniu), jak i rodzicielskie - opiera się głównie na karach. Najczęstszym za¶, kierowanym do mnie pytaniem rodziców, jest problem: jak karać, aby odnosiło to poż±dany i zaplanowany wychowawczo skutek.