Okres dorastania dzieci to w każdej rodzinie czas wyj±tkowo burzliwy i trudny. Oto bowiem niesłychanie szybko, na przestrzeni niecałych czterech lat (pomiędzy 14 i 18 rokiem życia), zachodzi niezwykle skomplikowany proces przemiany dziecka w człowieka dorosłego. W ci±gu tych zaledwie 1460 dni córeczka czy synek staj± się biologicznie i (przynajmniej formalnie) społecznie dojrzałymi - kobiet± i mężczyzn± - którzy coraz usilniej domagaj± się prawa do pełnego sterowania własnym życiem.
Dla rodziców oznacza to gwałtown± zmianę ich podstawowej życiowej roli wychowawców i kontrolerów maj±cych zasadniczy wpływ na życie i postępowanie dziecka - na partnerskich doradców, których zdanie niekoniecznie musi być uwzględnione w planach życiowych potomstwa. Bardzo wielu z nich nie jest w stanie pogodzić się z t± zmian±, usiłuj±c nadal zachować rodzicielski autorytet i próbuj±c w dalszym ci±gu kierować życiem dzieci, jakby miały one nie piętna¶cie czy siedemna¶cie lat, ale pięć lub siedem. Postawa taka jest głównym powodem nieuchronnego konfliktu o autonomię z będ±cymi "w drodze do dorosło¶ci" dziećmi, zwanego konfliktem pokoleń.