Dzieci z kolei do konfliktu pokoleń wnoszą: Narastającą potrzebę niezależności i samodzielności. Jest to jedna z najsilniejszych potrzeb psychicznych człowieka, szczególnie w okresie jego rozwoju i młodości, od początku stojąca w sprzeczności z wieloma interesami i dążeniami rodziców.
Jak już wspomniałem wcześniej, tendencja dzieci do stałego badania otoczenia i zdobywania coraz to nowych doświadczeń, w odczuciu rodziców nie daje się pogodzić z zapewnieniem pociechom szeroko rozumianego bezpieczeństwa oraz z wyrobieniem w nich pożądanych społecznie cech charakteru: ostrożności, systematyczności, obowiązkowości, umiłowania porządku, itd. Dlatego też ojcowie i matki, za pomocą swojego autorytetu (i nie tylko autorytetu), starają się ograniczać dążenie dzieci do autonomii i poddać je pewnemu reżimowi wychowawczemu.